Ostatnio Nokia wyrzuca na rynek dużo telefonów o coraz to odmiennych oznaczeniach, najpierw mieliśmy 4-cyfrowe oznaczenia: 3210, 3310, 6610, 7210 itd. Potem doszły Nokie z literą z przodu i mieliśmy E51, N73 itd. Następnie wprowadzono oznaczenia C3, C5 ale doszły też warianty C3-00, C3-01, C5-00, C5-03 wraz z poprawionymi wersjami C3-01.5 i C5-00.2. Równolegle wyszły modele o oznaczeniach 3-cyfrowych: 100, 101, 500, 700. Generalnie pojawił się chaos. Teraz wprowadzono nazwy jak Asha i Lumia oraz dodatkowo numer, w celu rozróżnienia modeli z danej serii.
Dziś z grubsza przyjrzę się Nokiom Asha.
Zaczynamy od nokii Asha 200 i 201. Pierwsza obsługuje 2 karty sim, znane już z Samsungów i "chińczyków". Druga to model na jedną kartę sim. Klawiatura QWERTY kojarzy nam się głównie z Blackberry ale Nokia zastosowała ją już w modelach E71, E72, E63 czy C3-00. Asha 200 i 201, na pierwszy rzut oka, to następca C3-00 ale ani Asha 200 ani 201 nie ma WiFi. O czym klienci najczęściej dowiadują się po zakupie. Jest za to tańszy od swojego poprzednika i to około 100zł.
Kolejne modele z serii klasycznej, jak przekonują nas często handlowcy to Asha 202 i 203. Pierwsza obsługuje dwie karty sim, druga już nie. Obydwie mają aparaty o matrycy 2 mpixale Nokia zastosowała w nich, prócz klasycznej klawiatury, ekran dotykowy. Co dyskwalifikuje je moim zdaniem z oferty "klasycznych" telefonów. Biorąc pod uwagę model C2-01,w którym zastosowano tylko klawiaturę, lepszy aparat (3,2 mpix), więcej pamięci, co za tym idzie więcej wpisów w książce - ja polecę właśnie Nokię C2-01 do zaoferowania klientom, którzy na dotyku już się sparzyli.
Kolejna Asha 300 to jakby powtórka z historii. Przypomina on model C3-01, też Touch and Type czyli dotykowy ekran i klawiatura. Z zastrzeżeniem, że Asha 300 wykonana jest z plastiku (czekam na odpryski chromowanej obudowy, jak w Nokii 7230), natomiast C3-01 była w metalowej obudowie. Nowszy model, Asha 300, jest szybszy - procesor 1 GHz i ma więcej pamięci wbudowanej. Za to C3-01 ma lampę błyskową i obsługuje WiFi w standardzie b/g/n.
Porównując parametry modelu Asha 302, nasuwa się skojarzenie, że jest on ulepszoną wersją Nokii C3-00. W Asha 302 - dłużej trzyma bateria, mamy szybszy internet HDSPA i WiFi w standardzie b/g/n oraz aparat 3,2 mpix. Niejeden malkontent powie, że Asha 302 jest gorsza od Nokii E72 ale ceny modeli C3-00 i Asha 302 są zbliżone, E72 jest zaś dwukrotnie droższa.
Asha 303 przypomina stylistyką nokie X2 (a w zasadzie X2-00) czyli aluminiowa tylna klapka, charakterstsycznie zaokrąglony tył. Mamy tu zastosowany ekran dotykowy co nasuwa porównanie do Nokii E6-00.Jest zaś więcej pamięci i szybszy procesor, obydwa modele mają WiFi, lecz Asha 303 aparat tylko 3,2 mpix zaś E6-00 ma aż 8 mpix.
O modelach Asha 305 i 306 wspomnę tylko, że pierwszy obsługuje 2 karty sim, drugi - nie. Dodano jednak obsługę WiFi. Moim zdaniem jest to dziwna polityka firmy. Dlaczego użytkownicy dual sim nie mają mieć możliwości skorzystania z WiFi?
Ostatni opisany dziś model Asha 311 dziwnie przypomina wyglądem Nokie C5-03. Jest w nim oczywiście szybszy procesor i więcej pamięci. Zastosowano trochę gorszą baterię i oczywiście gorszy aparat, bo z 5 mpix przechodzimy na 3,2 mpix.
Podsumowując - nowsze telefony mają swoje odpowiedniki w poprzednich seriach, niektóre są łudząco podobne. Mają szybsze procesory i więcej pamięci. Chociaż kiedyś Nokia nie podawała częstotliwości taktowania procesora. Często jednak ustępują starszym modelom pod względem aparatu oraz są okrojone z niektórych funkcji jak wideorozmowy, WiFi.
Widać, że Nokia walczy o klienta - obniża cenę swoich telefonów, kosztem funkcji, jakości wykonania. Jak będzie z awaryjnością? Dlaczego do prostych modeli takich jak Asha 202 czy 203 montuje się dotyki, które są mocno awaryjne - patrz Nokia C3-01, C2-02, C2-03 czy C2-06.
Klienci szukają prostych telefonów z klawiszami takich jak Nokia 2700c, 2730c, C2-01 - te przestaje się produkować, na rynku obecne mamy tylko modele 100, 101 czy C1-01, które są zbyt proste dla klientów, albo nie mają aparatu albo bardzo słaby aparat i złej jakości wyświetlacz.
I jeszcze dochodzi numeracja wprowadzająca w błąd wielu klientów. Jak rozpoznać, który model ma dwie karty a który jedną? Samsung wprowadził liczbę 2 na końcu czyli modele E2222, C5212, C3322, B5722, C6712 bądź E1252 i wiele innych - to modele dual sim. A Nokia Asha 200 czy 201, Nokia 100 czy 101, Asha 305 czy 306, a może Nokia X2-01 lub X2-02 jest dual sim, kto zgadnie? Tak samo - który jest nowszy i lepszy, bo takimi kategoriami myślą klienci: C2-00 czy C2-01? a z serii: C2-02, C2-03, C2-05, C2-06 - który to lepszy model a który obsługuje 2 karty sim?
Tymczasem trochę historii. Firma
Ericsson istnieje od wieku lat na rynku telefonów komórkowych. Zawsze były to
dobre telefony, wszyscy pamiętamy model biznesowy R320s (eryk czekolada), czy
małe i zgrabne modele z klapką T29s czy T39s. Mieli też w ofercie kombajn R380
z dotykowym ekranem. Jednym z ostatnich z tej serii był Ericsson T68 z
kolorowym LCD.
W 2001 roku firma Ericsson
połączyła się z firmą Sony, która na swoim koncie miała modele wyróżniające się
przestrzennym dźwiękiem: J5, J6, J7 czy J70. Po połączeniu firm powstały
pierwsze modele pod szyldem Sony Ericsson z dołączanym aparatem: T68i i T300i.
Nokia wtedy miała beznadziejny dołączany aparat do modeli 6610, 6100 i innych
ze złączem pop-port. Na naszym rynku królował jeszcze Siemens z dołączanymi
aparatami. Jednak chyba to Sony Ericsson zdobył w tym okresie najwięcej
zwolenników. Potem pojawiły się pierwsze modele z wbudowanym aparatem T610i i
T630i.
Równolegle Sony Ericsson
produkował modele z serii Walkman. Tylko firma Sony ma prawa do stosowania tej
nazwy, chociaż, na każdy odtwarzacz kasetowy na słuchawki potocznie mówiliśmy
„łokmen”. Ja długo używałem modelu W810i, który był rozszerzoną wersją telefonu
K750i. Rewelacyjny aparat, duża karta pamięci, dobre wyświetlacze to zawsze był
plus telefonów o symbolach K750i, K800i, C905i, W800i, W810i, W850i, W995i.